Bełchatowscy Żydzi pod okupacją niemiecką
W chwili, kiedy miasto Bełchatów znalazło się pod okupacją niemiecką, zaczęto w nim tworzyć getto bełchatowskie. Ulokowane ono było w ramach ulic, Fabrycznej, Sienkiewicza, Pabianickiej oraz Placu Narutowicza. Getto było miejscem ulokowania ponad 5 tysięcy Żydów. Ich burmistrzem został Tramler. Getto już nie było tym samym, co wolności miasta Bełchatów. W getcie Żydzi byli zmuszeni do noszenia żółtej gwiazdy na plecach. Ograniczenia odnosiły się również, do poruszania się po getcie, a mianowicie żydzi mogli chodzić jedynie po krawędziach ulic, o ściśle wyznaczonych godzinach. Na terenie całego getta obowiązywał Żydów całkowity zakaz handlu oraz rzemiosła. Okupacja niemiecka była niezwykle okrutna i niesprawiedliwa. Wszelkie bogate posiadłości żydowskie zostały oddane w posiadanie Niemców. Święte księgi Żydów musiały być wyniesione przez nich na ulice i doszczętnie spalone. Mieszkanie w getcie upływało wyłącznie pod względem obawy o własne życie. Nieustannie pogarszające się warunki sanitarne przyczyniły się do wybuchu epidemii tyfusu plamistego. Z tego powodu zapadła decyzja o likwidacji getta. Wszystkich mieszkańców wywożono do pobliskich obozów zagłady.
Bełchatów .